تبلیغات

جستجو

دسته‌ها

نوشته‌های تازه

تقویم

الله

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۱۰, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه

اللّه

«اللّه»: اسم برگزیده و مختص پروردگار و دربردارنده عصاره همه صفات جمال و جلال خدا.
واژه اللّه در قرآن کریم ۲۶۹۷ مرتبه ، واژه اله به اشکال مختلف ۱۴۷ مرتبه و کلمه اللّهم ۵ مرتبه در قرآن به کار رفته است (المعجم المفهرس لألفاظ القرآن الکریم ، کلمه اللّه).
در بسیارى از آیات قرآن کریم درباره اللّه، ویژگى ها و صفات وى مطالب مهم و ارزنده اى ارائه شده است.
یکى از جامع ترین آیات در این باره آیه هاى ۲۳و۲۴ سوره حشر است. در این آیات صفات: مَلِک ، قدوس ، سلام ، مؤمن ، مهیمن ، عزیز ، جبار ، متکبّر ، سبحان ، خالق ، بارئ ، مصور و حکیم براى خداوند بیان شده است و در پایان در تعبیرى جامع آمده است که همه نام هاى نیکو در عالى ترین وجه به او اختصاص دارد: (وله الأسماء الحسنى) .
«اللّه» در قیاس با سایر اسماى حسناى الهى برجستگى هاى دیگرى دارد ; از جمله:
۱٫ «اللّه» شناخته شده ترین و پرکاربردترین نام هاى پروردگار در متون اسلامى است ;
۲٫ اقرار به وحدانیت «أشهد أن لا إله إلاّ اللّه» با آن محقق مى شود ;
۳٫ خاص ترین ، برترین و برگزیده ترین نام نیک الهى و عصاره همه صفات جمال و جلال است ;
۴٫ «اللّه» اسم مختص خداوند است و در غیر او کاربردى ندارد.
۵٫ انتساب اللّه به دیگر نام هاى الهى نادر است ; براى مثال نمى توان گفت«اللّه» از اسماى جبار یا قهار است ، ولى انتساب دیگر اسما به اللّه درست است ، مانند آن که گفته شود «جبار» یا «قهار» از اسماء اللّه هست (علم الیقین ، ج۱ ، ص۱۰۶) ;
۶٫ برخى بر آنند که «اللّه» همان اسم اعظم است (روح البیان ، ج۱ ، ص۸).
به خلاف باور شمارى اندک که ریشه اللّه را اقتباس از عبرى دانسته اند بیشتر لغت دانان اصل آن را عربى فصیح مى دانند که قرن ها پیش از بعثت پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله وسلم) کاربرد داشته است (لوامع البینات ، ص ۷۹).
در مشتق یا جامد بودن لفظ اللّه اختلاف نظر هست. کسانى آن را مشتق دانسته و سپس در منشأ اشتقاق آن نظرگاه هاى متفاوتى ارائه کرده اند ; از جمله:
۱٫ اللّه مشتق از اله به معناى مألوه و معبود است (التوحید ، ص۲۲۰). بیشتر مفسران و لغت نویسان معتقدند واژه اللّه از اله گرفته شده است ; یعنى آن گاه که ال بر اله داخل شد همزه اصلى آن ساقط و هر دو لام در یکدیگر ادغام شدند و به صورت اللّه درآمد (کشاف ، ج۱ ، ص ۳ ، مفردات ، ص ۳۱).
۲٫ اللّه برگرفته از وَلَه به معناى تحیر و سرگردانى است ، زیرا عقول در کنه ذات وى سرگردانند (المیزان ، ج۱ ، ص ۱۸).
۳٫ اللّه از أله به مفهوم قرع است ، چرا که خلق به منظور برآمده شدن نیازها به او پناه مى برند.
۴٫ اللّه اقتباس شده از لاه به معناى احتجب است ، زیرا جوهر ذات وى از ادراک دیگران پوشیده و پنهان است (مجمع البیان ، ج۱ ، ص ۱۹).
۵٫ اللّه برگرفته از وَلَه به مفهوم دوست داشتن فراوان است ، زیرا محبوب همه آفریده هاست (مفاهیم القرآن ، ج۶ ، ص ۱۱۱). بیشتر اینان «ال» اللّه را تفخیم و تعظیم شمرده اند ، زیرا اسماى خداوند براى همه شناخته شده است (مجمع البیان ، ج۱ ، ص ۱۹).
در برابر این نظریه ، برخى واژه شناسان اللّه را جامد و از نوع علم مرتجل مى دانند (المیزان ، ج۱ ، ص ۱۸).
دیدگاه گروهى دیگر این است که واژه اللّه علم نیست بلکه به منزله علم است ، با این استدلال که در مفهوم علم ذات ، اسم معینى بى توجه به وصفى خاص در نظر گرفته مى شود ، ولى در اللّه ذات معینى با این ویژگى که فراگیرنده همه صفات است در نظر گرفته شده است. بر این اساس فرق میان اللّه و سایر اعلام این است که در واژه اللّه بر خلاف اعلام دیگر ، صفات در نظر گرفته شده است ، چنان که تمایز میان اللّه و دیگر اسماى حسناى الهى در لحاظ کردن همه صفات در اللّه و در نظر گرفتن هر یک از آنها در دیگر اسما است. (گوهر مراد ، ص ۲۴۰).
«اللهم» تعبیرى دیگر از لفظ جلاله اللّه است (آل عمران:۲۶) که در تفسیر آن اختلاف شده است.بسیارى معتقدند به معناى یا اللّه است که میم مشدّد به جاى یاى ندا آمده است و برخى بر این باورند که به معناى یا اللّه آمنّا بخیر است ، که در اثر کثرت استعمال و به منظور سهولت به کارگیرى به این شکل درآمده است (مفاهیم القرآن ، ج۶ ، ص ۱۱۲ـ ۱۱۳).
متفکران اسلامى در مقام فرق گذارى میان اللّه و اله نظرهاى متفاوتى دارند. بسیارى بر این باورند که اللّه و اله اختلاف مفهومى دارند. اللّه عَلَم است براى معبود به حق و اله معناى عام و فراگیر دارد که شامل معبود حق و باطل مى گردد. (الکشاف ، ج۱ ، ص ۳۵ ; نهج البراعه راوندى ، ج۱ ، ص ۲۴).گواه این فرق دو آیه زیر است:
(ولئن سئلتَهم مَن خَلَقَهُم لیقولنّ اللّه) (زخرف:۸۷) که اللّه به معناى معبود حق به کار رفته است.
(أجعل الالهه إلهاً واحداً انّ هذا لشیءٌ عجاب) (ص:۱۳۸) که اله به معناى عام است.
ابن ابوالحدید معتقد است اللّه و اله یک معنا بیش ندارد و میان آن دو تساوى است (شرح نهج البلاغه ، ج۱ ، ص ۶۲).
نظر دقیق آن است که اله و اللّه معنایى یکسان دارند ، با این تفاوت که اله اعم و اللّه اخص است و هر دو به معناى خداست. البته خداى مشخص و معین در ذهن بشر که حاکم جهان و پدید آورنده زمین و آسمان است همان اللّه است ، ولى اله از نظر لغت و استعمال به معناى کسى است که نوعى تصرف در جهان و سرنوشت انسان دارد ، حال اعتقاد به چنین تصرفى حق باشد یا باطل.
http://s8.picofile.com/file/8272952800/AKSGIF_IR_allah_gif_%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1_%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DA%A9_%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%8730.gif

اهدای جوایز مسابقه جودوی نونهالان سلماس وخوی— جودوی سلماس

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۹, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه
تبلیغات

کلیپ دفاع شخصی

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۷, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه

قهرمان نونهال جودوی تازه شهر جهان یوسفی درمسجدگوهر شاد مشهد

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۵, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه

دفاع شخصی- جودو – – – جودوی سلماس

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۴, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه

http://s9.picofile.com/file/8272111568/IMG_20070212_211612.jpg

مسابقه جودوی سلماس و خوی- مقام اول حسن

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۲, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه

دو قهرمان جودوی سلماس در مشهد مقدس

  • دسته‌بندی نشده
  • آبان ۱, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه

نوحه حضرت ابوالفضل العباس—- جودوی سلماس

  • دسته‌بندی نشده
  • مهر ۳۰, ۱۳۹۵
بدون دیدگاه
پروژه های طلاییتبلیغات

نوشته‌های تازه