طب ورزش
دوچرخه‌سواری خطر بیماری‌ قلبی را کاهش می دهد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان می دهد که روزی ۲۰ دقیقه دوچرخه‌سواری می‌تواند جلوی نیمی از خطرات ناشی از بیماری‌های قلبی را بگیرد و از طریق فعالیت بدنی از چاقی و ابتلا به دیابت نوع ۲ نیز پیشگیری کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز به نقل از هندوستان‌تایمز، دکتر عمار سینگال، فوق تخصص قلب و عروق در موسسه پزشکی سریبالاجی دهلی نو با بیان این مطلب به مطالعاتی اشاره کرد که چنین نظریه‌ای را تایید و اثبات می‌کنند.

مطالعه‌ای که از سوی محققان دانشگاه پوردو انجام گرفت نشان داد دوچرخه‌سواری به طور منظم می‌تواند خطر ابتلا به بیماری قلبی را به طور میانگین تا ۵۰ درصد کاهش دهد.

مطالعه دیگری در همین زمینه که از سوی مطالعات قلب کپنهاک صورت گرفت، با نظارت و بررسی وضعیت بیش از ۵ هزار نفر طی یک دوره ۱۴ ساله، رابطه‌ای مشابه را میان دوچرخه‌سواری با سرعت کمی زیاد و کاهش خطرات مرگ ناشی از بیماری قلبی عروق کرونر پیدا کرد. این بیماری سالانه بیش از ۳۰ درصد مرگ و میرها به بار می‌آورد.

به گفته این متخصص، جالب است که از بسیاری از بیماری‌های مربوط به مرگ قلبی می‌توان با اتخاذ عادات سلامتی و پیروی از سبک زندگی سالم پیشگیری کرد. سیگار کشیدن و عدم فعالیت بدنی از جمله عادات خطرساز و مهمی به شمار می‌روند که این گونه بیماری‌ها را به جان افراد می‌اندازند و بخصوص عدم فعالیت جسمانی، که ناشی از یک سبک زندگی باشد با چاقی، دیابت، فشار خون بالا و مشکلات قلبی و عروق و حتی برخی از انواع سرطان مرتبط است.

بنا بر آنچه سازمان بهداشت جهانی گزارش داده، فعالیت بدنی ناکافی یکی از ۱۰ عامل خطرزای مرگ در سراسر جهان به شمار می رود. این سازمان به بزرگسالان بین ۱۸ تا ۶۴ سال توصیه کرده که حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت فیزیکی با شدت متوط در طول هفته داشته باشند.

سینگال می‌گوید تنها ۲۰ دقیقه دوچرخه‌سواری در روز برای رسیدن به این هدف کافی است: «دوچرخه‌سواری یکی از بهترین تمرین‌ها برای قلب به شمار می‌رود و برای تمام گروه‌های سنی و انواع بدن‌ها مفید است. دوچرخه‌سواری نه تنها به سوزاندن کالری و کنترل وزن کمک می‌کند، بلکه باعث افزایش استقامت و ساخت عضلات و تقویت استخوان‌ها هم می‌شود».

به گزارش سلامت‌آنلاین، او درباره مزایای دیگر دوچرخه‌سواری اشاره می‌کند که این ورزش می‌تواند استرس را به طور عمده کاهش دهد؛ بویژه هنگامی که در محیطی مطلوب همچون پارک، بوستانی دل‌انگیز ییا جاده‌ای که ترافیک کمی داشته باشد صورت گیرد. انجام منظم آن باعث تحریک و بهبود گردش خون، فعالیت ریه‌ها و تقویت قلب می‌شود و در نتیجه خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی کاهش پیدا می‌کند.

وی تاکید می‌کند که دوچرخه‌سواری علاوه بر مزایای یادشده از ابتلا به دیابت نوع ۲ و شیوع آن نیز پیشگیری می‌کند زیرا عدم فعالیت بدنی و چاقی دو عامل مهم و خطرزا در ابتلا به دیابت نوع دو به شمار می‌روند.

نشستن زیاد و بی تحرکی خطرناک است
پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نشستن می‌تواند مانند سیگار کشیدن موجب تاثیرات منفی بر سلامت افراد باشند، البته اگر تاثیرات منفی آن از سیگار بیشتر نباشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مطالعات حاکی از آن است که نشستن به مدت طولانی خطر ابتلا به دیابت، حملات قلبی عروقی و یا ابتلا به انواع خاصی از سرطان را افزایش می‌دهد.

در یک مطالعه‌ی ۱۴ ساله بر روی ۱۸۵۰۰۰ شرکت کننده که نتایج آن در مجله‌ی بیماری‌های همه‌گیر در امریکا منتشر شد، نشان داد که زمان نشستن مستقیما با مرگ‌ومیر در ارتباط است. شاید شگفت انگیزترین نکته این باشد که این نتیجه فارغ از میزان فعالیت بدنی شرکت‌کنندگان بوده و کاملا تائید شده است.

خطرات نشستن به اندازه کافی روشن است، در مجله‌ی پزشکی استرالیا مقاله‌ایی به چاپ رسید مبنی بر اینکه نشستن طولانی مدت پشت میز می‌تواند “خطرناک” باشد، همین امر پزشکان و کارفرمایان را ترغیب نمود تا جایگزین‌هایی را تجویز یا درنظر بگیرند.

نشستن، به ویژه نشستن روی صندلی، بهای سنگینی بر سلامت تحمیل می‌کند، زیرا اساسا عملکرد بدن را مختل می‌کند. هنگامی که در صندلی فرو می‌روید، عضلات رها می‌شوند، مفاصل ران سفت شده و ستون فقرات تقریبا خشک می‌شوند. در وضعیت نشسته جریان خون کند می‌شود، که بر فعالیت مغز و ابتلا به بیماری‌های قلبی تاثیر گذار است و حتی خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهد. صندلی شما همچنین می‌تواند موجب اُفت چشمگیری در تولید آنزیم‌های چربی‌سوز و کالری‌سوز باشد.

واقعیت این است که ما برای نشستن‌های طولانی بر روی صندلی در طی روز طراحی نشده‌ایم. ما برای راست قامت ماندن و فعالیت تکامل یافته‌ایم. هنگامی که از روی صندلی بلند می‌شویم، زنگ بیدارباش بدن به صدا در می‌آید. ایستادن عضلات بیشتری را درگیر می‌کند، خون را به جریان می‌اندازد و شما را هوشیارتر و باانرژی‌تر می‌کند. مفاصل ران را بازتر می‌کند و به ستون فقرات اجازه می‌دهد تا آزادانه پیچ بخورند.

خطر نشستن تا آنجاست که متخصصان امر، آن را در‌ردیف سیگار کشیدن قرار داده و اذعان می‌کنند همان‌طور که ترک سیگار سخت و اغلب ناممکن است، نشستن نیز همین وضع و حال را دارد، تنها با این تفاوت که نشستن به اندازه‌ مصرف توتون و تنباکو کشنده نیست!

تحقیقات گسترده‌ای برای سنجش میزان سلامت افرادی که ساعات زیادی را پشت میز می‌نشینند، صورت گرفته است. متاسفانه نتیجه ‌عمومی این تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که سبک زندگی کم‌تحرکی دارند،

حتی با انجام فعالیت‌های ورزشی نیز از خطرات مربوط به نشستن در امان نخواهند بود.

تحقیقات جدیدی نشان می دهد که یکی از راه های اصلی حفظ سلامتی ایستادن و پرهیز از نشستن در ساعات طولانی است.

کسانی که بیش از ۱۱ ساعت در روز می نشینند فارغ از اینکه در ساعات دیگر روز چقدر فعال و در حرکت باشند، به نسبت سایرین با احتمال بیشتری از مرگ زودرس روبرو هستند.

محققان می گویند اگر محیط و سبک زندگی‌تان به گونه‌ای است که نمی‌‌توانید از نشستن اجتناب ورزید؛ توصیه می‌کنیم ارتفاع میز را طوری تغییر دهید که به حالت ایستاده نیز بتوانید امور روزمره‌ خود را به انجام برسانید یا زمانی که از کار روزانه فارغ شده و در تعطیلات آخر هفته به سر می‌برید، تحرک بیشتری از خود نشان می‌دهید.
اگر هم بودجه کافی برای رفتن به گردش در دامان طبیعت را ندارید، بهترین انتخاب کمک در انجام کارهای منزل و همین خانه‌تکانی خودمان است.

نتایج تحقیقی که روی بیش از ۶۳۰۰ نفر از میانسالان استرالیایی‌تبار صورت گرفته نشان می‌دهد افرادی که بیش از چهار ساعت در روز پشت میز می‌نشینند، بیش از دیگران در معرض ابتلا به بیماری‌های مزمن قرار دارند. از مهم‌ترین این بیماری‌ها می‌توان به پرفشاری خون، بیماری‌های قلبی و عروقی، دیابت و سرطان اشاره کرد.

همچنین نتایج این تحقیق و سایر بررسی‌های علمی نشان می‌دهد هر‌چه فرد زمان بیشتری را به صورت نشسته صرف می‌کند، احتمال ابتلای وی به انواع بیماری‌های مزمن بیشتر است. جالب این‌که میزان شاخص توده‌ بدنی (BMI) فرد در این میان اهمیت خاصی ندارد.

نتایج دیگر تحقیقات نیز نشان می‌دهد افرادی که حداقل شش ساعت در روز را به صورت نشسته می‌گذرانند، بیش از دیگران مبتلا به بیماری دیابت (یا قند خون) می‌شوند.

با کاستن از ساعات نشستن اضافی و رساندن آن به کمتر از سه ساعت در روز می‌توانید امید به زندگی را تا دو سال افزایش دهید. این در حالی است که با کم کردن از زمان تماشای تلویزیون به کمتر از دو ساعت در روز نیز می‌توانید امید به زندگی را تا ۴/۱ سال دیگر افزایش دهید.

جالب است بدانید سیگار کشیدن در مردان و زنان به ترتیب به کم شدن ۵/۲ و ۸/۱ سال از عمر فرد منتج می‌شود. نتایج این بررسی‌ها همچنین نشان می‌دهد بزرگسالان آمریکایی به طور متوسط۵۵ درصد از روز را به صورت نشسته می‌گذرانند.

نتایج تحقیقی که بهار امسال روی بیش از ۶۳۰۰ نفر از افراد میانسال چهل تا هفتاد و پنج ساله صورت گرفت، نشان می‌دهد حتی حرکات کنترل شده‌ فیزیکی بخصوص در افرادی که مدت زمان کمتری را به صورت نشسته سپری می‌کردند، به کاهش احتمال ابتلای فرد به بیماری‌های کلیوی منتج شد.

نتایج به دست آمده بخصوص در زنان معنی‌دارتر بود؛ به این ترتیب زمانی که خانم‌ها از ساعات نشستن خود در روز کاسته و آن را به کمتر از سه ساعت کاهش دادند، خطر ابتلای آنها به بیماری‌های کلیوی تا ۳۰ درصد تقلیل یافت. این در حالی است که نتایج آزمایش‌های مشابه روی مردان تنها ۱۵ درصد کاهش را نشان داد.

از قدیم‌ گفته‌اند، «عقل سالم در بدن سالم». جالب اینجاست که نشستن متوالی در روز نه‌تنها به سلامت جسمی فرد آسیب می‌رساند؛ بلکه به کاهش سلامت مغز و توانایی ذهنی وی نیز منتج می‌شود.

تحقیقاتی که بهار امسال صورت گرفته نشان می‌دهد ارتباط معنی‌داری بین سبک زندگی کم‌تحرک و کاهش توان فکری، ذهنی و خلاقیت وجود دارد. از این گذشته بنا به اطلاعاتی که از بیش از ۳۵۰۰ نفر جمع‌آوری شده، آنهایی که در خارج از محیط کار بیش از اندازه می‌نشینند، برای نمونه هنگام رانندگی، تماشای تلویزیون یا استفاده از رایانه از نظر سلامت ذهنی تا حد زیادی در سطوح پایین‌تری قرار دارند. این تحقیق همچنین نشان داد که زنان در این مورد آسیب‌پذیرتر از مردان هستند.

نتیجه‌ تحقیقی که زمستان ۱۳۷۸ صورت گرفته نشان می‌دهد افراد چاق روزانه به طور متوسط دو و نیم ساعت بیش از دیگران می‌نشینند و همین نشستن بیشتر ارتباط مستقیمی با بروز سندروم متابولیک در آنها دارد.

از مشخصه‌های بارز این سندروم می‌توان به چاقی شکمی، کاهش سطح کلسترول مفید خون، فشار خون بالا و سطح بالای تری‌گلیسیرید خون اشاره کرد. این عوامل در کنار یکدیگر فرد را مستعد مخاطرات جدی نظیر بیماری‌های قلبی و عروقی، سکته‌ مغزی و دیابت قرار می‌دهند.

از سویی دیگر، نتایج تحقیقی که سال گذشته صورت گرفته، نشان می‌دهد مردمی که سبک زندگی کم‌تحرکی دارند، ۷۳ درصد بیشتر ازدیگران در معرض ابتلا به سندروم متابولیک قرار دارند. از این گذشته سال ۱۳۸۳ نیز گروهی از محققان نظریه‌ جدیدی ارائه کردند که براساس آن، کاهش میزان تماشای تلویزیون و کار با رایانه در منزل به کمتر از یک ساعت در روز می‌تواند به کاهش ۳۰ تا ۳۵ درصدی بروز این سندروم خطرناک در بزرگسالان ختم شود.

از سویی دیگر نتایج تحقیقی که بتازگی منتشر شده نشان می‌دهد افرادی که قبل یا بعد از تشخیص بیماری سرطان روده‌ بزرگ در خارج از محیط کار، زمان بیشتری را به صورت نشسته سپری می‌کنند، احتمال مرگ‌ومیر بالاتری دارند.

نتایج این بررسی که روی ۲۰۰۰ نفر ـ که تا ۱۶ سال از این بیماری رنج می‌بردند ـ نشان داد افرادی که تحرک بیشتری داشتند تا ۲۸ درصد احتمال مرگ در آنها کمتر بود و افرادی که در خارج از محیط کار حداقل شش ساعت در روز را به صورت نشسته سپری می‌کردند، به نسبت افرادی که تنها سه ساعت می‌نشینند تا ۳۶ درصد احتمال مرگ بیشتری داشتند.

تحقیق دیگری که بهار سال پیش روی بیش از ۲۰۰ هزار استرالیایی ۴۵ ساله و پیرتر صورت گرفته، نشان می‌دهد بدون در نظر گرفتن جنسیت، سن و شاخص توده‌ بدنی نمونه‌ها، نشستن می‌تواند از همه نظر افراد را بیش از سایرین در معرض مرگ قرار دهد.

گفتنی است افرادی که بیش از ۱۱ ساعت در روز می‌نشینند، ۴۰ درصد بیشتر در معرض تجربه‌ مرگ در سه سال آینده هستند. در حالی که مرگ برای افرادی که حداقل پنج ساعت و بیشتر در هفته ورزش کرده‌اند، به مراتب کمتر بوده است، اما به هرروی آنها نیز از مرگ بر اثر نشستن و کم‌تحرکی در امان نبوده‌اند.

مراقبت از مفصل زانوها

زانو بزرگترین و مهم ترین مفصل بدن است که در پیاده روی و انواع ورزشها نقش حساسی داشته و سلامت و قوت آن، ما را در انجام کارهای روزمره و انجام فعالیت های ورزشی توانمند می سازد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، مفصل زانو مهم ترین مفصلی است که وزن بدن را حمل می کند. از این رو تمام فعالیت های انسان مانند کار سنگین، کم تحرکی و افزایش وزن می تواند آسیب زیادی به این قسمت بدن وارد آورد.

فشار وارده به زانوها در موقع بالا رفتن از پله ها ۳ برابر وزن بدن و در موقع پایین آمدن از پله ها ۷-۸ برابر وزن بدن می باشد. از این رو کاهش وزن برای حفظ سلامتی مفاصل به ویژه مفصل زانو از اهمیت بالایی برخوردار است.

بی تحرکی نیز خطری جدی برای مفصل زانو می باشد. برخی معتقدند که با بی تحرکی و ثابت نگه داشتن زانو و همچنین حذف فشار از روی آن می توان به حفظ سلامت زانو کمک کرد در حالی که بی تحرکی خطر جدی برای بروز بیماری های مفصل و آرتروز است. زیرا تغذیه مفصل از طریق تحرک تامین می شود.

لازم به ذکر است که نحوه نشستن به صورت چهارزانو عامل تشدید کننده مهمی در تخریب غضروف مفصلی بشمار می آید درحالیکه کاهش وزن همراه با تغذیه و انجام ورزش های مناسب می تواند به پیشگیری و درمان آسیب های مفصلی کمک کند.

نکاتی چند برای مراقبت از زانوها

۱- زانوها نیاز به تحرک دارند. تحرک به تغذیه مفصل، حفظ قدرت عضلانی و دامنه حرکتی زانو کمک می کند.

۲- اگر به کارهایی اشتغال دارید که ناگزیرید برای مدتی طولانی روی صندلی بنشینید، ساعتی یک بار از جای خود برخیزید و پنج دقیقه راه بروید. همچنین هنگام نشستن می توانید پاشنه های پا را از روی زمین بلند کنید یا زانوها را صاف نگه دارید.

۳- افرادی که ناچارند مدتی طولانی بایستند، ساعتی چند بار زانوهای خود را خم کنند. همچنین توصیه می شود که در طول روز، چند بار روی پاشنه پا بایستند و چند قدم راه بروند. این افراد به منظور پیشگیری از زانو درد، باید از روشهای تقویت کننده زانو استفاده کنند.

۴- بیمارانی که برای مدتی طولانی بستری بوده اند و قادر به راه رفتن نیستند، باید در طول روز حداقل سه بار انقباضات یا ورزش های ایستایی زانو را انجام دهند.

۵- هنگام خوابیدن به صورت طاق باز، بالش را زیر زانوهای خود قرار دهید. چنانچه به پهلو می خوابید، بین زانوها بالشی قرار دهید اما اگر عادت دارید که روی شکم بخوابید، (که عادت نادرستی است و از منظر اسلام نیز مکروه می باشد) بالش را زیر ساق ها بگذارید.

با انجام منظم ورزش های تقویتی و کششی، قدرت عضلانی و انعطاف پذیری بافت های اطراف مفصل را بهبود بخشیده و از بروز ضایعات زانو پیشگیری نمایید. همچنین سعی کنید حرکات زانو را در دامنه کامل انجام دهید. این کار به حفظ دامنه کامل حرکتی مفصل کمک می کند.

ورزش های زانو را ابتدا با تعداد کم (۵ بار) و دو بار در طول روز شروع کنید و با بهبود وضعیت جسمانی، تعداد و دفعات تکرار آن را افزایش دهید.

– توصیه می شود که در مراحل ابتدایی، در هر جلسه یک حرکت ورزشی انجام دهید و اگر حرکتی مکوجب ناراحتی شما شد، از انجام آن خودداری کنید.

– از انجام ورزش هایی که موجب درد، ناراحتی و تورم زانو می شود، خودداری کنید اما باید درد مفصلی و درد عضلانی که در مراحل اولیه تمرینات ورزشی بروز می کند، تمایز قائل شوید. دردهای عضلانی معمولاً به طور تاخیری، یعنی چند ساعت پس از انجام تمرینات بروز می کنند. این دردها، به مرور زمان با تداوم برنامه ورزشی از بین می رود.

– اگر افزایش وزن دارید، با برنامه های مناسب ورزشی و غذایی، وزن خود را کاهش دهید. به خاطر داشته باشید که کاهش وزن موجب کاهش فشار وارده بر مفصل می شود.

– از انجام اعمالی نظیر بلند کردن اجسام بسیار سنگین و حمل بار به مدت طولانی اجتناب کنید، زیرا این کار فشار زیادی بر زانوها وارد می سازد. اگر ناگزیر به حمل اجسام سنگین هستید، عضلات زانو را با ورزش تقویت کنید و بین فعالیت های خود، زمانی را به استراحت اختصاص دهید.

“ورزش” به بهبود سلامت افراد مبتلا به پوکی استخوان کمک می کند

پژوهشگران علوم پزشکی در دانشگاه واترلوی کانادا می گویند افراد مبتلا به پوکی استخوان و شکستگی های ستون فقرات لازم است که برای بهبود وضعیت بدن خود ،ورزش کنند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پوکی استخوان عارضه ای است که با بالا رفتن سن به وجود می آید ، در اثر این بیماری از استحکام بافت و املاح استخوانی کم می شودو بدین ترتیب مقاومت استخوان کاهش می یابد.

استخوان انسان در دوران کودکی از خاصیت ارتجاعی برخوردار است و تحمل فشار زیاد را دارد و به تدریج سفت و محکم می شود ، این مسئله در سن ۲۰ سالگی به اوج خود می رسد ، بین سن ۲۰ تا ۳۵ سالگی استحکام استخوان ها به همان قوت باقی می ماند.

محققان براین باورند که مبتلایان به پوکی استخوان باید ورزش کنند زیرا ورزش خطر افتادن، شکستگی دوباره و درد را در بیماران مبتلا به پوکی استخوان کاهش و کیفیت زندگی آنان را افزایش می دهد.

دکتر لورا گیانگریگوریو از این دانشگاه اعلام کرد: بهتر است پزشکان به این دسته از بیماران ورزش های متناسب با شرایط آنها را توصیه کنند و آنها را از بی تحرکی بازدارند.

وی افزود : تحرک بدنی و ورزش باعث استحکام استخوان ها در هر سنی می شود. این در حالی است که عدم تحرک و استراحت زیاد باعث تحلیل و پوکی سریع استخوان ها می شود و شکستگی استخوانی را بیشتر می کند.

پوکی استخوان دلایل متعددی دارد و این بیماری در برخی ازخانواده ها بیشتر دیده می شود. همچنین در بعضی از نژادها مثل نژاد آسیایی بیشتر دیده شده است .

کارشناسان براین باروند که تغذیه نقش مهمی در پوکی استخوان به عهده دارد.

افرادی که کلسیم کافی در رژیم غذایی آنها وجود ندارد و یا ویتامین D کافی دریافت نمی کنند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند .
اصول پیاده روی صحیح

پیاده روی محبوبترین و پرطرفدارترین ورزش به خصوص برای افراد ورزشکار غیرحرفه ای است . پیاده روی ضمن ارزان بودن قابلیت اجرا تقریباً در تمام شرایط را دارد .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پیاده روی نقطه آغاز خوبی برای کسی است که به فعالیت جسمانی عادت ندارد .

قدم زدن با سرعت متوسط به مدت ۴۰ تا ۶۰ دقیقه بهتر از دویدن شدید به مدت ۲۰ دقیقه است چرا که در قدم زدن احتمال آسیب کمتر است اگر چه هر ۲ ، آمادگی جسمانی را افزایش می دهد .

در پیاده روی به منظور تندرستی باید نکات زیر رعایت شود :

۱٫ سرعت راه رفتن باید آنقدر باشد که فرد عرق کرده و ضربان قلب او در محدوده ضربان قلب هدف قرار گیرد .

۲٫ پیاده روی باید حداقل ۱۰ دقیقه به طور پیوسته ادامه یابد . قدم زدن با دوستان ، همراه با خرید و تماشای مغازه ها در حین قدم زدن و یا راه رفتن در خانه برای انجام کارهای خانه را نمی توان فعالیت هوازی به منظور افزایش آمادگی قلبی تنفسی محسوب کرد .

۳٫ حتماً از کفش های مناسب و مخصوص پیاده روی استفاده کنید . در غیراین صورت ، دچار آسیب های مختلف می شوید که شما را نه تنها از ادامه فعالیت بازخواهد داشت بلکه به زندگی عادیتان لطمه خواهد زد .

۴٫ حالت بدن را حفظ کنید ، پشت صاف ، شکم کمی را توکشیده و دست ها را در هنگام راه رفتن در جهت مخالف یکدیگر به جلو و عقب حرکت دهید . با این کار ، ضمن اینکه کالری بیشتری می سوزانید ، قسمت بالای بدن شما نیز فعالیت خواهد داشت .

۵٫ برای راه رفتن از روش پاشنه – پنجه استفاده کنید . ابتدا باید پاشنه پای جلو به زمین اصابت کند و بعد پنجه همان پا در هنگام بلند کردن پای عقب ، وقتی که پاشنه از زمین بلند شد مختصری زانو را خم کنید . شما باید بتوانید این عمل را در عضلات ساق احساس کنید .

۶٫ به خود فشار بیش از حد نیاورید و با سرعتی حرکت کنید که هنگام راه رفتن به راحتی بتوانید حرف بزنید .

۷٫ پیاده روی برای کسی که سابقه فعالیت ورزشی ندارد ، می تواند سنگین محسوب شود لذا روزهای اول با ۱۰-۵ دقیقه راه رفتن تند آغاز کنید و به مرور ظرف ۶ هفته آن را به ۳۰ دقیقه برسانید .

نرم دویدن

نرم دویدن ، نوعی دویدن غیررقابتی است که به صورت آهسته و در مسافت های طولانی انجام می شود و سرعت آن از دویدن معمولی پائین تر است . ( اگر سرعت دویدن کمتر از ۱۶۰۰۰ متر در ۹ دقیقه باشد ، در حال آهسته دویدن هستید و اگر سرعت بیش از این باشد ، معمولی می دوید )

· در هنگام این نوع دویدن باید بتوانید با یک نفر دیگر حرف بزنید . اگر هنگام حرف زدن نفس کم می آورید ، دارید بیش از اندازه سریع می دوید . حالت بدن در هنگام دویدن همانند پیاده روی است .

· اگر پیشتر ورزش نکرده اید ، با پیاده روی بین ۲۰-۱۵ دقیقه و ۳ بار در هفته آغاز کنید و با سرعتی که برای شما راحت است ، راه بروید . زیاده روی نکنید ، به همین ترتیب ادامه دهید تا اینکه در روز پس از تمرین احساس درد یا ضعف نداشته باشید . سپس زمان قدم زدن را به ۲۰ تا ۲۵ دقیقه افزایش دهید و سرعت خود را بیشتر کنید . وقتی توانستید ۲۵ دقیقه سریع راه بروید ،‌ دویدن آهسته را جایگزین کنید . هر نوبت تمرین را ابتدا با راه رفتن شروع کنید و رفته رفته زمان دویدن آهسته را افزایش دهید . اگر هنگام دویدن آهسته ، احساس تنگی نفس کردید ، از سرعت دویدن بکاهید و راه بروید . این تناوب را به همین شکل ادامه دهید تا بتوانید ۱۰ دقیقه بدون وقفه به طور آهسته بدوید . برای حفظ آمادگی جسمانی هوازی ( قلبی – تنفسی ) اجازه ندهید که بیش از ۳ روز بین تمرین هایتان فاصله بیفتد

فعالیت بدنی سلامتی شما را بهبود می بخشد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند پیاده روی منظم می‌تواند به شما کمک کند که چربی‌های بدن را کم کنید، وزن مناسب را حفظ کنید، تناسب اندام تان را بهبود بخشید و خطر گسترش بیماری‌هایی از قبیل بیماری قلبی دیابت نوع ۲،پوکی استخوان و برخی سرطان‌ها را کاهش دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، پیاده روی فشار کمی‌ دارد، به کمترین تجهیزات نیاز دارد و می‌تواند در هر زمانی از روز انجام شود. شما می‌توانید از منزل خارج شوید و پیاده روی کنید بدون آنکه نگران برخی خطرات مرتبط با دیگر اشکال تمرین‌های شدید باشید. همچنین پیاده روی یک شکل بسیار مناسب برای فعالیت بدنی در افرادی است که دارای اضافه وزن هستند. البته پیاده روی برای افراد مسن و افرادی که مدت طولانی تمرین نکرده‌اند مناسب می‌باشد.

هنگام پیاده روی شما وزن بدنتان را حمل می‌کنید . این چیزی است که گاهی اوقات به آن تمرین استقامتی وزنی نیز گفته می‌شود. فواید پیاده روی شامل:

تناسب سیستم قلبی و عروقی (قلب و ریه) افزایش می‌یابد.

خطر بیماری قلبی و سکته مغزی کاهش می‌یابد.

وضعیت‌هایی مانند پرفشاری خون، کلسترول بالا درد عضلات و مفاصل یا سفتی آن ها و دیابت بهبود می‌یابد.

استخوان‌ها قوی تر می‌شوند و تعادل بهبود می‌یابد.

قدرت و استقامت عضلات افزایش می‌یابد.

چربی‌های بدن کاهش می‌یابد.

۳۰ دقیقه پیاده روی در هر روز

برای دست یافتن به فواید بهداشتی تلاش کنید حداقل ۳۰ دقیقه به طور سریع در اکثر روزهایی که می‌توانید در هفته پیاده روی کنید. سریع به معنای این است که شما هنوز می‌توانید صحبت کنید اما نمی‌توانید آواز بخوانید. فعالیت‌های متوسطی مانند پیاده روی خطر بهداشتی کمی‌ دارد اما اگر شما یک وضعیت پزشکی دارید قبل از شروع هر نوع برنامه تمرینی جدیدی با پزشکتان مشورت کنید.

فعالیت بدنی را وارد زندگی خود کنید

اگر پیاده روی به مدت۳۰ دقیقه در هر روز خیلی سخت است روزانه در ۳ نوبت ۱۰ دقیقه‌ای انجام دهید و به تدریج مقدار زمان آن را افزایش دهید. اگر هدف شما کاهش وزن است شما به انجام فعالیت بدنی برای مدت بیشتر از ۳۰ دقیقه در هر روز نیاز دارید. فعالیت بدنی را جزو برنامه زندگی روزانه خود قرار دهید.

برخی پیشنهادات برای پیاده روی در زندگی روزمره

سعی کنید از پله‌ها به جای آسانسور استفاده کنید (حداقل برای بخشی از راه).
از وسیله حمل و نقل عمومی‌یک ایستگاه زودتر پیاده شوید و تا سر کار یا خانه
پیاده روی کنید.

کارهای خانه از قبیل جاروبرقی کشیدن را انجام دهید.

برای خریدهای معمولی پیاده روی کنید (نه رانندگی)

با همسر یا همسایه خود به پیاده روی بروید. تا جایی که می‌توانید به طور منظم پیاده روی کنید تلاش کنید پیاده روی را به یک امر روزمره تبدیل کنید – برای مثال سعی کنید در یک ساعت معین در هر روز پیاده روی کنید. به خاطر داشته باشید انرژی که شما مصرف می‌کنید مهم است نه زمان بنابراین چیزی که برای شما راحت تر است را انجام دهید. گاهی اوقات پیداکردن یک نفر برای همراهی در پیاده‌روی انجام این کار را به طور منظم راحت‌تر می‌کند.

شدت مناسب

برای اکثر مردم تفاوت کمی‌در مقدار انرژی صرف شده برای یک کیلومتر پیاده روی یا یک کیلومتر دویدن وجود دارد این به این علت است که پیاده روی فقط بیشتر طول می‌کشد.

همانطور که تناسب اندام شما بهبود می‌یابد شما قادر خواهید بود مسافت‌های طولانی تری را پیاده روی کنید و انرژی بیشتری را بسوزانید. پیاده روی سریع کیلوژول‌های بیشتری را در هر ساعت نسبت به پیاده روی آهسته می‌سوزاند اما این به این معنی نیست که شما باید به خودتان فشار بیاورید تا به نفس نفس زدن بیفتید.

سرعت خودتان را چنان تنظیم کنید که هنوز بتوانید صحبت کنید. این راه تجربی، شما را قادر می‌سازد تا پیاده روی ایمنی را با ضربان قلب مناسب انجام دهید که برای شما فواید بهداشتی به همراه خواهد داشت.

گرم کردن و سرد کردن

بهترین راه برای گرم کردن، پیاده روی به صورت آهسته است . این عمل به عضلات برای گرم شدن فرصت می‌دهد. سپس می‌توانید سرعت را افزایش دهید. حرکات کششی را برای عضلات پا به خصوص عضله‌های جلو و عقب پا انجام دهید.

کشش‌ها باید حدود ۲۰ ثانیه نگه داشته شود. پوشیدن لباس سبک در هنگام فعالیت بدنی بهترین کار است. پوشش خیلی زیاد می‌تواند تعریق را افزایش و دمای بدن را بالا ببرد که می‌تواند باعث ناراحتی شما در طول پیاده روی شود و ممکن است باعث سوزش یا ناراحتی پوست گردد.

سردکردن بدن به طور تدریجی می‌تواند از سفتی و آسیب عضلات پیشگیری کند.

پیاده روی یک شکل کم هزینه و موثر از تمرین است . بنابراین انتخاب غلط کفش یا انجام پیاده روی به طور نادرست می‌تواند باعث درد پا یا ساق پا ، تاول و آسیب به بافت‌های نرم شود. مطمئن شوید که کفش شما راحت و دارای پاشنه و قوس مناسب باشد.

راحت قدم بردارید و مطمئن شوید که پاشنه شما زودتر از پنجه‌ها به زمین برخورد می‌کند. هر وقت که امکان دارد روی علف‌ها به جای آسفالت برای کمک به جذب فشار پیاده روی کنید.

پیاده روی را لذت بخش کنید

برخی از پیشنهادات برای تبدیل پیاده روی منظم به شکلی لذت بخش از فعالیت بدنی:
لباس‌های کمتر و راحت بپوشید.

خودتان را از آفتاب به وسیله لباس و عینک آفتابی و کلاه محافظت کنید.

اگر باران می‌آید از لباس‌های ضد آب استفاده کنید و از خیس شدن پرهیز کنید.

مقدار زیادی آب قبل و بعد از پیاده روی بنوشید. اگر مسافت طولانی را پیاده روی می‌کنید مقداری آب به همراه ببرید.

سرعت پیاده روی خودتان را تغییر دهید تا بتوانید از تغییر در احساس خودتان لذت ببرید.

با یکی از دوستان‌تان پیاده روی کنید.

به یک گروه یا باشگاه پیاده روی بپیوندید.

اگر شما یک مشکل یا وضعیت پزشکی دارید قبل از شروع هرگونه برنامه تمرینی با پزشکتان مشورت کنید.

دوچرخه سواری به حفظ سلامتی کمک می کند

متخصصین بنیاد قلب بریتانیا اعلام کردند که حداقل ۳۲ کیلومتر دوچرخه سواری در هفته خطر ابتلا به بیماری قلبی کرونری را به کمتر از نصف در مقایسه با افراد غیر دوچرخه سوار کاهش می دهد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، دوچرخه سواری با سرعت آرام ۲۰ کیلومتر در ساعت در جاده ای صاف ۴۵۰ کیلو کالری در ساعت مصرف می کند.

محققین اعلام کردند که دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ بدن را ﺗﺎ ﺳﺎﻋﺖ ھﺎ ﭘﺲ از آن ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮد، در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺪن ﺗﺎن ﺣﺘﯽ ﭘﺲ از ورزش ھﻢ ﺑﻪ ﺳﻮزاﻧﺪن ﮐﺎﻟﺮی ھﺎ اداﻣﻪ ﻣﯽ دھﺪ.

احساس جوانی هم در شما ایجاد می کند و استرس را می کاهد. همچنین ادعا می شود که دوچرخه سواری سرعت متابولیسم تان را تا ساعت ها پس از آن بالا می برد ، در نتیجه بدن تان حتی پس از ورزش هم به سوزاندن کالری ها ادامه می دهد.

دوچرخه سواری عمدتا فعالیتی آئروبیک یا هوازی ( بجز زمانیکه از شیبی بالا می روید ) است. این امر برای ریه ها که برای ارسال بیشترین میزان اکسیژن به داخل بدن منبسط می شوند ، و قلب که برای انتقال این اکسیژن به تمام بدن ضربان سریع تری پیدا می کند ، مفید است. قلب و ریه هایی قوی اساس تناسب اندام عمومی می باشد.

حتی با تنها چند مایل دوچرخه سواری ، ماهیچه هایتان از فواید آن بهره مند می شوند. عضلات اصلی که به هنگام دوچرخه سواری استفاده می شوند عضلات قسمت بالای ران ، عضلات پشتی و عضلات ساق پا هستند.

انجام ورزش مواد معروف به اندروفین ها را به داخل جریان خون رها می کند.این مواد حس رضایت و خوشحالی را ایجاد می کنند ، در نتیجه به کاهش استرس کمک می کنند. به طور طبیعی اگر در محیطی مطبوع و دلپسند دوچرخه سواری کنید سطح رضایت شما حتی بیشتر هم خواهد شد.

جوانانی که برنامۀ ورزشی دوچرخه سواری را پیگیری می کنند عضلات ران ها و ساق هایشان قویتر است .

دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری ﻋﻤﺪﺗﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﯽ آﺋﺮوﺑﯿﮏ ﯾﺎ ھﻮازی ( ﺑﺠﺰ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ از ﺷﯿﺒﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ روﯾﺪ ) اﺳﺖ. اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﺮای رﯾﻪ ھﺎ ﮐﻪ ﺑﺮای ارﺳﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰان اﮐﺴﯿﮋن ﺑﻪ داﺧﻞ ﺑﺪن ﻣﻨﺒﺴﻂ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، و ﻗﻠﺐ ﮐﻪ ﺑﺮای اﻧﺘﻘﺎل اﯾﻦ اﮐﺴﯿﮋن ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪن ﺿﺮﺑﺎن ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮی ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﻣﻔﯿﺪ اﺳﺖ.

ﻗﻠﺐ و رﯾﻪ ھﺎﯾﯽ ﻗﻮی اﺳﺎس ﺗﻨﺎﺳﺐ اﻧﺪام ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ.

ﺣﺘﯽ ﺑﺎ تنها ﭼﻨﺪ کیلومتر دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری، ﻣﺎھﯿﭽﻪ ھﺎﯾﺘﺎن از ﻓﻮاﯾﺪ آن بهرﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

ﻋﻀﻼت اﺻﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ھﻨﮕﺎم دوﭼﺮﺧﻪ ﺳﻮاری اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻋﻀﻼت ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻی ران ، ﻋﻀﻼت پشت ران و ﻋﻀﻼت ﺳﺎق ﭘﺎ ھﺴﺘﻨﺪ.

علاوه بر عضلات ذکر شده دوچرخه سواری سبب تقویت مهمترین عضله بدن یعنی قلب می شود.

ورزش موثرترین دارو برای درمان و پیشگیری از انواع بیماری های مزمن است

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند انجام فعالیت بدنی مرتب می تواند از ابتلا به ۴۰ نوع بیماری شایع مزمن مانند دیابت ، سرطان روده بزرگ (کولون)، سرطان سینه، فشار خون، بیماری های عروقی، چاقی ، پوکی استخوان، افسردگی و اضطراب پیشگیری کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، برای افراد بالغ و سالمی که زیر ۶۵ سال سن دارند حداقل ۳۰ دقیقه ورزش متوسط ایروبیک (هوازی) مانند پیاده‌روی سریع یا شنا به میزان ۵ روز در هفته یا حداقل ۲۰ دقیقه ورزش ایروبیک شدید مانند دویدن به میزان سه روز در هفته به اضافه تمرینات قدرتی و استقامتی به میزان دو بار در هفته در هر دو روش، لازم است.

بزرگسالان نیاز به ۱۵۰ دقیقه فعالیت جسمی در طول هفته و به عبارتی نیم ساعت ورزش به مدت پنج روز هفته داشته و کودکان نیز برای سالم ماندن نیاز به ۶۰ دقیقه فعالیت جسمی در طول روز دارند . البته برای لاغر شدن می بایست تمرینات هفتگی را به ۳۰۰ دقیقه افزایش داد.

به عقیده کارشناسان فعالیت جسمی یک داروی فوق العاده است و مطالعات اخیر نیز نشان می دهند که راه رفتن برای آغاز فعالیت های جسمی بسیار موثر است و با انجام تنها ۱۰ دقیقه فعالیت جسمی در طول روز می توان شاهد تاثیرات مثبت و شگفت انگیز ان در سلامت فردی بود .

راه رفتن باعث تحریک فعالیت مغزی و تولید اندورفین که مسکن طبیعی بدن است شده بنابراین موجب کاهش افسردگی، تنش، اضطراب و خستگی می شود.

همچنین ۳۰ دقیقه فعالیت جسمی، فرد را از خطر ابتلا به آب سیاه چشم دور می کند و پس از پنج سال حتی خطر مبتلا شدن به بیماری الزایمر نیز از بین می رود، بنابراین افراد کمتر بیمار شده و حتی دچار انفلوآنزا و سرماخوردگی نمی شوند، قلب بهتر کار کرده و گردش خون مناسب می شود و عضلات دست ، کمر و شکم قوی تر می شوند.

محققین توصیه می کنند انجام ورزش با شدت متوسط برای بیشتر افراد بی خطر است و به میزان زیادی به بهبود وضعیت سلامت کمک می کند. اگر وضعیت بدنی مناسبی داشته باشید، افزودن فعالیت های شدید جسمی به تمرین ها باعث می شود زمان لازم برای ورزش کاهش یابد و سلامت تر باشید. اگر آمادگی بدنی کافی ندارید، به تدریج شدت فعالیت جسمی تان را بالا ببرید.

در مورد افراد بالا‌ی ۶۵ سال و یا افرادی که از بیماریهای مزمن رنج می‌برند علاوه بر فعالیتهای هوازی و ایروبیک و تمرینات قدرتی تو‌صیه شده، تمرینات تعادلی نیز باید انجام شوند. البته انجام نرمشهای کششی ملایم نیز در هر سنی مهم و مفید است.

موثرترین ورزش برای افزایش هوش کودکان ورزش شنااست

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند مهارت های ورزشی به کودکان کمک می کند که سربعتر از مرحله کودکی به مراحل رسمی آموزشی یعنی پیش دبستانی و دبستان منتقل شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، نتایج نشان داد کودکانی که در سال های اولیه زندگی به ورزش شنا می پردازند، بسیاری از مهارت ها را زودتر از سایر کودکان می آموزند.

اغلب این مهارت ها به کودک کمک می کنند که از مرحله کودکی به مراحل رسمی آموزشی یعنی پیش دبستانی و دبستان منتقل شود.

برای انجام این پژوهش، محققان ۷۰۰۰ کودک زیر ۵ سال از استرالیا، نیوزلند و ایالات متحده امریکا را که به طور منظم شنا می کردند، به مدت ۳ سال مورد بررسی قرار دادند.

در این مطالعه همچنین مشخص شد که در زمینه مهارت های اجتماعی و اقتصادی بین کودکانی که شنا می کنند و سایر کودکان تفاوت چشمگیری وجود دارد.

نکته جالب در این پژوهش این بود که هیچ تفاوت جنسیتی در نتایج این مطالعه مشاهده نشد.

نکته دیگر این که هر چه فعالیت فیزیکی کودکان بیشتر می شد، نتایج تست های مهارتی آنها از قبیل بریدن کاغذ، رنگ آمیزی، کشیدن خطوط و اشکال مختلف، آزمون های ریاضی، مهارت های شفاهی، خواندن، نوشتن و شمردن به طور قابل ملاحظه ای بهتر می گردید.

این مسئله به کودکان کمک می کند تا یادگیری آنها در مراحل بعدی آموزش از جمله پیش دبستانی و دبستان سریع تر و بهتر انجام شود.

خواب کافی باعث کاهش استرس و صدمات حین تمرین در ورزشکاران می شود

گرچه خواب کافی باعث افزایش توانایی مردان برای ورزش موثر می شود اما گذشته از این، محققان دانشگاه شیکاگو دریافته اند، محرومیت از خواب می تواند تاثیر شگرفی بر متابولیسم پایه داشته باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، کم خوابی یا کاهش زمان خواب در بسیاری از تحقیقات خواب کمتر از ۶ ساعت در شبانه روز تعریف شده است که موجب تأثیراتی روی سلامتی افراد می شود و بیماریهایی چون چاقی، دیابت و بیماریهای قلبی عروقی را به دنبال دارد.

تحقیقات نشان داده است که خواب ناکافی با برهم زدن تعادل برخی از پارامترهای هورمونی و متابولیکی اصلی در خود اثرات مثبت ورزش را خنثی می کند.

محققین می گویند کمبود خواب سوخت و ساز گلوکز را حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد کاهش می دهد.

محققان شواهدی براساس گزارش مربیان دارند که نشان می دهد، خواب کافی در ورزشکاران باعث کاهش استرس و البته کاهش صدمات حین تمرین می شود.

هنگام خستگی و خواب آلودگی دقت ورزشکاران کاهش می یابد و بنابراین بیشتر در معرض آسیب دیدگی قرار می گیرند. ضمن آن که سرعت عملکرد ذهن، قدرت ذهن هم کاهش پیدا می کند.

پژوهشگران تاکید دارند که کمبود خواب به سلامت جسمانی صدمه می زند.