مبارزه ایستاده و نشسته
در جودو (رندوری و مسابقه ایی) دو نوع سبک مبارزه هست ، نشسته و ایستاده
یک جودوکار ماهر باید در هر دو مورد دارای توانائی های بالا باشد اما معمولا جودوکاران در یکی از این دو به توانائی زیادی دست پیدا میکنند هرچند باید سعی نمایند میان این دو تعادل ایجاد نمایند.
تعادل در جودو این است که یک جودوکار بتواند هم در نشسته هم در ایستاده توانائی برهم زدن تعادل حریف و کنترل او را داشته باشد و تئوری و نظریه جودو بر پایه این تعادل ساخته شده است .
در مبارزه ایستاده میتوان از فنون گوناگون پرتابی و قفل کردن و شکستن و… استفاده کرد هرچند معمولا جودوکاران سعی بر استفاده بیشتر از فنون پرتابی دارند زیرا قفل کردن و شکستن و خفه کردن…. در حالت ایستاده به این راحتی ها میسر نیست به خصوص در تورنمت ها و…. به همین خاطر معمولا جودوکاران از فنون پرتابی بیشتر استفاده مینمایند که در تورنمنتها هم نتایج بهتری را به بار می اورد.(بالاترین امتیازها معمولا در مسابقات توسط فنون پرتابی به دست می اید)
جودو از جمله فعاليت هاي ورزشي سنگين و يکي از پرجنب و جوش ترين ورزش ها مي باشد و جودو كار نيازهاي تغذيه اي منحصر به فردي دارد. دليل اين امر آن است که اگر چه مدت زمان شيايي کوتاه و در حد چند دقيقه مي باشد، ليکن يک جودو كار مي بايد در طول روز، مدت زمان زيادي را به تمرين اختصاص دهد و اين امر به افزايش نياز فرد منجر مي گردد. يک جودو كار براي آن که بتواند در يک مسابقه پيروز شود، مي بايد در بهترين شرايط قرار داشته باشد. بر اين اساس دانستن اصول مقدماتي تغذيه و به کارگيري آنها براي چنين فردي، حياتي خواهد بود.
