انواع ویتامین ها و خواص آن ها
ویتامینها نقش حیاتی برای سلامت انسان داشته و وجود آنها در بدن برای ادامه بقا لازم و ضروری است. ویتامینها به دو گروه تقسیم میشوند؛ برخی محلول در آب و برخی محلول در چربی هستند.
از طرفی بهترین راه دریافت این ترکیبات موثر رعایت تنوع و تعادل در برنامه غذایی و استفاده مناسب از تمام گروههایی غذایی به ویژه میوهها و سبزیجات است. کمبود ویتامینها در بدن، علائم متفاوتی ایجاد میکند که گاهی بسیار خفیف و گاهی خطرناک و غیرقابل جبران است. از این رو میتوان به نقش حیاتی آنها پی برد. نشانههای کمبود، با توجه به نوع هر ویتامین در نقاط خاصی از بدن ظاهر میشوند.

ویتامین A
ویتامین A در کبد ذخیره میشود و کمبود آن در مدت زمان کوتاه، عارضهای ایجاد نمیکند چون کبد در مواقع ضروری مقادیر زیادی از آن را برای استفاده بدن آزاد میکند. برخی از بیماریها مثل اختلالات جذب و اسهال چرب باعث میشوند، کبد نتواند میزان کافی از این ویتامین راجذب کرده و در نتیجه فرد دچار علائمی از کمبود این ویتامین میشود. این علائم عبارتاند از اختلال در بینایی و شب کوری، اختلال باروری به ویژه در جنس مذکر، سقط خود به خود، کم خونی و اختلال در سیستم ایمنی.
ویتامین D
ویتامین D توسط نور خورشید در بدن ساخته میشود و در مناطقی که نور خورشید کمتر به زمین میتابد، کمبود این ویتامین بیشتر مشاهده میشود و با علائمی مثل پوکی استخوان در بزرگسالان و نرمی استخوان در کودکان در حال رشد بروز میکند. براساس آخرین تحقیقات، این ویتامین در پیشگیری از ابتلا به افسردگی و برخی از سرطانها موثر است. همچنین نقش ویتامین D در پیشگیری از ابتلا به بیماریام اس هم از دیگر نتایج این تحقیقات است.
ویتامین E و K
اگرچه کمبود ویتامین E و K چندان شایع نیست اما عوارضی از کمبود این دو ویتامین در مواردی که این کمبود، شدید باشد، گزارش شده است. این نشانهها عبارتاند از اختلال در انعقاد خود و شکستگیهای استخوانی. درباره کمبود ویتامین E هم میتوان به اختلالات عصبی، عضلانی و تولید مثل اشاره کرد.
ویتامینهای گروه B
ویتامینهای گروه B اهمیت بالایی در حفظ انرژی بدن دارند اما این ویتامین در بدن ذخیره نمیشود و تامین آن از طریق موادغذایی ضروری است. البته ویتامین B12 تنها ویتامین گروه B محسوب میشود که دارای ذخایر کبدی برای تامین نیازهای بدن به مدت ۵ تا ۷ سال بوده و تنها در گیاهخواران مطلق، کمبود آن به چشم میخورد.
ویتامین B1
ویتامین B1 یا تیامین از آن دسته ویتامینهایی است که کمبود آن در بدن با نشانههای ظاهری در پوست همراه است. این ویتامین نقش بسیار مهمی در تولید انرژی ناشی از مصرف غذاها در بدن دارد. از دیگر علائم کمبود آن میتوان به بیاشتهایی، کاهش وزن و علائم قلبی و عصبی اشاره کرد.
ویتامین B2
ترس یا حساسیت نسبت به نور (فتوفوبیا)، سوزش، خارش و اشک ریزش چشم، کاهش شفافیت بینایی و درد و سوزش لبها و زبان از جمله مهمترین نشانههای کمبود ویتامین B2 است. در مواقعی که شدت کمبود ویتامین بالا باشد، بروز مشکلاتی مثل شکاف و ترک خوردگی لب، شکاف در پوست گوشه دهان و شقاق گوشه لب ها، ضایعات پوستی، زبان متورم ارغوانی و افزایش رشد مویرگهای اطراف قرنیه چشم نیز دیده میشود.
ویتامین B3
وقتی این علائم را در بدن خود مشاهده کردید، امکان دارد به کمبود ویتامین B3 مبتلا شده باشید: ضعف عضلانی، بیاشتهایی و سوء هاضمه و ضایعات پوستی. این کمبود با تغییرات پوستی نیز بروز میکند به این ترتیب که نواحی از پوست که در معرض نور آفتاب هستند (دست ها، بازو، گردن و پاها) دچار ترک خوردگی، تیرگی رنگ و درماتیت پوسته ریزیکننده خواهندشد. حتی گاهی کمبود نیاسین سیستم عصبی را هم درگیر میکند که اغلب با نشانههایی مثل گیجی و منگی، التهاب عصبی و تغییرات دستگاه گوارش به شکل تحریکپذیری و التهاب غشای مخاطی دهان و لوله گوارش همراه است.
ویتامین B6
ویتامین B6 در بدن نقش مهمی داشته و کمبود آن موجب مشکلات پوستی و عصبی در فرد میشود و زمانی که بدن فرد این ویتامین را به میزان کافی ذخیره نکرده باشد، دچار علائمی مانند ضعف، بیخوابی، نوروپاتی محیطی، التهاب زبان، التهاب حفره دهان و اختلال ایمنی سلولی خواهدشد.
فولات
کمبود فولات یا ویتامین B9 منجر به بروز کم خونی در بدن شده و بررسیها نشان میدهند که عدم مصرف این عنصر حیاتی در دوران بارداری میتواند جنین را به نقایص سیستم عصبی مبتلا کند، زیرا در صورت بروز این کمبود هنگام بارداری، لوله عصبی جنین به صورت کامل تشکیل نمیشود و سلامت جنین به خطر میافتد. با این حساب توجه به مصرف کافی این ویتامین در تمام خانمها به ویژه در سنین باروری ضروری است.
ویتامین B12
یکی از عوارض مهم عدم مصرف ویتامین B12 ایجاد عارضه کم خونی است که همین امر زمینه ساز بروز مشکلات عصبی و استرسهای مزمن را نیز فراهم میکند. بدنیست بدانید بیحالی و خستگی زودرس در افراد میتواند یکی از دلایل کمبود این ویتامین باشد.
ویتامین C
اگر میخواهید کمبود ویتامین C بدن تان را رفع کنید، سراغ مصرف ترکیبات طبیعی حاوی این ویتامین بروید، زیرا کمبود این ویتامین نه تنها شما را مدام به انواع سرماخوردگی دچار میکند بلکه ممکن است به بیماری اسکوربوت هم مبتلا شوید.
همچنین حذف ویتامین C از رژیم افراد سالم طی ۳۰ روز حتی در صورت اشباع بودن ذخایر آن در بدن، علائم کمبود را تشدید میکند. بزرگسالان مبتلا به اسکوربوت ممکن است دچار تورم و خونریزی لثه، از دست دادن دندان، خواب آلودگی، خستگی، دردهای مفاصل در پاها، تحلیل عضلانی، ضایعات پوستی و تغییرات روانی مختلف شوند. از دیگر علائم کمبود ویتامین C میتوان به خونریزی زیرپوستی، پیچخوردگی شدید موها، درد مفاصل، تورم لثه، افسردگی، سندروم شوگرن (نوعی اختلال التهابی مزمن و وابسته به دستگاه ایمنی) تب و تنگی نفس اشاره کرد.
ویتامین ها و املاح موادی هستند که بدن ما برای انجام وظائفی که به عهده دارد بی شک به آنها نیازمند می باشد. بدن انسان به طور طبیعی قادر به ساخت ویتامین و املاح نمی باشد و نیاز خود به ویتامین و املاح را از طریق تغذیه برطرف می سازد. در یک رژیم غذایی متعادل بدن سالم قادر است که تمامی ویتامین و املاح روزانه خود را به طور کامل بدست بیاورد و نیازی به مصرف هیچ نوع ویتامین و یا املاحی به صورت قرص و کپسول و … ندارد .
ویتامینها
ویتامینهای محلول در چربی:
ویتامین های :A,D.E,k
ویتامین های محلول در آب:
:B,C,Folic acid ویتامینهای
ویتامین D:
این ویتامین در تعداد معدودی از غذاهاوجود دارد از جمله ماهی ساردین و ماهی تن ، شیر ، کره و جگر.برای این که این ویتامین راحت تر به بدن برسد در بعضی محصولات آنرا اضافه می کنند از جمله آب میوه ها ،شیر و سیریال ها .
اما ٩٠-٨٠ درصد مقدار نیاز روزانه ویتامین D از طریق نور افتاب تأمین می گردد.
مزایا و تاثیرات مصرف صحیح ویتامین D:
١- برای جلوگیری از بروز بیماری هایی چون پوکی استخوان که در واقع به علت کمبود ویتامین Dمی باشد
٢- ویتامین D به درمان دردهای استخوانی کمک می نماید.
٣- این ویتامین برای انجام فعالیت های قلب و رگها ، تنظیم فشار خون، کنترل چاقی، دیابت و ام اس و سلامت دندانها و لثه ضروری می باشد.
۴-این ویتامین برای تقویت سیستم أیمنی و مبارزه با بیماری های خود أیمنی مأنند لوپوس نیز به کار گرفته می شود.
عوارض مصرف بیش از اندازه ویتامین D:
مصرف بیش از حد این ویتامین می تواند سبب ازکارافتادن کلیه ها گردد.
نکات مهم:
١-ویتامین D همراه با کلسیم برای جلوگیری و درمان پوکی استخوان به کار می رود.
٢- افراد سالمند بیشتر در خطر کمبود ویتامین D می باشند مخصوصا در فصول سرد سال ، به علت نگرفتن نور افتاب این مشکل بیشتر بروز می یابد .
٣-برای گرفتن ویتامین Dبه طور کامل نیاز است روزانه به مدت ٣٠ دقیقه بدون کرم ضد افتاب در معرض نور مستقیم قرار بگیریم.
ویتامین E:
این ویتامین در بسیاری از مواد غذائی از جمله روغنهای گیاهی، گندم، گوشت ، تخم مرغ و گیاهان برگ دار یافت می شود.
مزایا و تاثیرات مصرف ویتامین E :
١-این ویتامین در افرادی که به کمبود این ویتامین مبتلا هستند (نادر) داده می شود.برای مثال در افرادی که دارای یک مشکل ژنتیکی خاص بوده و در نوزادان نارس با وزن بسیار پایین.
٢- برخی افراد از ویتامین E برای درمان و پیشگیری از بیماریهای قلب و عروق استفاده می نمایند مانند سکته قلبی، درد پا به علت گرفتگی رگ و فشار خون بالا.
٣-این ویتامین هم چنین برای درمان بیماری دیابت ،پیشگیری از سرطان های ریه ، دهان ، روده ، پانکراس و پروستات به کار می رود.
۴-برخی پزشکان از ویتامین E برای درمان بیماریهای مغزی مانند الزایمر، پارکینسون، زوال عقل، سندروم پای بی قرار و بی حسی أندامها استفاده می نمایند .
۵- این ویتامین همراه با دیگر داروها در درمان بیماری هانتیگتون و دیگر بیماریهای درگیر کننده اعصاب و ماهیچه ها به کار می رود.
۶- این ویتامین در اواخر بارداری برای کنترل افزایش فشار خون مادر، برای کاهش درد در دوران پریود ماهیانه و برای کم کردن عوارض یائسگی از جمله گرگرفتگی به کار برده می شود.
یاداوری نکات مهم در مصرف ویتامین E
١-أفراد معمولا قادر به مصرف دوزهای بالآی این ویتامین هستند بدون نشان دادن هیچ عوارض جانبی ناشئ از مصرف با دوز بالا
٢- متوسط مصرف روزانه این ویتامین بین ٣mg تا ١۵ mg می باشد.
ویتامین K:
این ویتامین نقش أساسی در انعقاد خون ایفا می کند وَبا این کار جلوی خونریزی بی رویه را می گیرد. این ویتامین شامل دو زیر مجموعه اصلی به نام های K۱ و K۲ می شود.
K۱ از برگهای سبز و برخی سبزیجات بدست می آید و ویتامین K۲ از گوشت، پنیر ، تخم مرغ بدست می آید.
عوارض ناشی از کمبود ویتامین K
۱- کمبود این ویتامین می تواند سبب بروز خونریزی بی وقفه گردد.
٢- این ویتامین در صورت مصرف بیش از اندازه وارفارین که موجب خونریزی می شود به کار می رود.
نکات مهم:
١-کمبود این ویتامین در بزرگسالان بسیار نادر می باشد اما در نوزادان بسیار شایع بوده و معمولا بعد از تولد یک دوز به نوزاد تزریق می شود.
٢-کمبود این ویتامین در مادران شیرده، بیماری حاد کبدی، بیماری کرون و کولیت والسروز ممکن است دیده شود.
نقش ویتامینها در بدن چیست؟
ویتامینها ترکیبات آلی هستند که به مقدار خیلی جزئی برای متابولیسم مواد غذایی و اعمال حیاتی بدن و رشد و نمو و تندرستی ضرورت دارند. تغذیه ناقص و رژیم غذایی نامناسب سبب کمبود یا فقدان یک یا چند ویتامین میشود و به بیماریهای مختلف مانند بری بری و پلاگر میانجامد.
به گزارش خبرنگار بهداشت و درمان باشگاه خبرنگاران؛ ویتامینها ترکیبات آلی هستند که به مقدار خیلی جزئی برای متابولیسم مواد غذایی و اعمال حیاتی بدن و رشد و نمو و تندرستی ضرورت دارند. تغذیه ناقص و رژیم غذایی نامناسب سبب کمبود یا فقدان یک یا چند ویتامین میشود و به بیماریهای مختلف مانند بری بری و پلاگر میانجامد. ویتامینها سبب تسهیل دگرگشت (سوخت و ساز بدن)، اسیدهای آمینه، چربیها و کربوهیدراتها میشوند و رشد و نمو و ترمیم سلولهای بدن را میسر میسازند. برخی از ویتامینها سبب جذب مواد غذایی در روده میشوند و بعضی نیز به عنوان کاتالیزور عمل میکنند. عمل آنها بر روی بافتهای اپی تلیال و همچنین استخوان بوده و در مجموع هر کدام از آنها از بروز یک عارضه جلوگیری میکند. فونک نام Vitalamine، یعنی آمینی که حیاتی بوده و برای ادامه زندگی ضرورت دارد، را به موادی که سبب بهبود بیماری بری بری میشد و از گروه آمین بوده اطلاق کرد. پس از آنکه معلوم شد بسیاری از ویتامینها از گروه آمین نیستند حرف e از آخر واژه ویتامین حذف و واژه Vitamin مورد قبول واقع شد.
معمولا میوهها و سبزیجات منابع اصلی ویتامینها هستند.
ویتامینها را به دو دسته مهم، شامل ویتامینهای محلول در آب و ویتامینهای محلول در چربی، تقسیم کردهاند. ویتامین E، ویتامین K، ویتامین D، ویتامین A را محلول در چربی و ویتامین C و ویتامینهای گروه B را محلول در آب دانستهاند.
علاوه بر مواد معدنی، ویتامینها نیز مورد نیاز بدن هستند؛ زیرا بدون حضور آنها در غذا، سلامتی و تعادل اعضای بدن ناپایدار میشود و در اعمال حیاتی اختلالاتی ایجاد میگردد و عوارضی بروز میکند که گاه منجر به مرگ میشود. ویتامینها سوخت و ساز بدن را تنظیم میکنند و تنها کمبود یک ویتامین میتواند، تمام بدن انسان را به مخاطره اندازد. خوب است بدانید که بیشتر ویتامینها از منابع اصلی طبیعی استخراج میشوند.
ویتامین آ
۱٫ مقدار مصرف ویتامینها
گرچه هر ویتامینی به مقدار بسیار اندکی برای رفع نیاز بدن کافی است، ولی باید گفت که نگرانی مردم از کمبود ویتامین، چندان هم بیپایه نیست. غذایی که میخوریم اگر متنوع باشد، ویتامینهای ضروری را خود به خود به بدنمان میرساند (گویا فقط به استثنای ویتامین د)؛ اما اشکال این است که بسیاری از مردم در انتخاب خوراک خود، عاقلانه رفتار نمیکنند؛ یعنی رعایت نمیکنند که غذایشان متنوع باشد. همچنین از غذاهای اساسی و مهمی که ویتامینها را برایشان تأمین کند، غافلند. به چنین افرادی باید مقداری ویتامین اضافی بخورانیم تا جبران کمبودشان بشود. بسیاری از ویتامینها قابل ذخیره شدن در بدن نیستند؛ از اینرو میتوان گفت که بدن ویتامینهای افزون بر نیاز خود را به راحتی دفع میکند. با این وصف اگر بخواهیم پیوسته یک یا چند ویتامین خاص را به افراط وارد بدن کنیم، کاری زیانبخش خواهد بود. این گفته به ویژه درباره ویتامین آ و ویتامین د کاملاً صحت دارد. پس نباید دایما از کپسول یا شربت ویتامین آ و ویتامین د استفاده کرد.
چه غذاهایی چه ویتامینهایی را فراهم میآورند؟
ویتامین «آ» برای سلامت چشم، پوست، دندان و استخوانها مفید است. آن را میتوان از تره بار سبز و برگدار، تره بار زرد، میوهها، تخممرغ، جگر و کره به دست آورد. ویتامین «ب ـ ۱» برای دستگاه گوارش و اعصاب مفید است و مانع پیدایش برخی بیماریها میشود. آن را در نان کامل، جبوبات و جگر خواهید یافت. ویتامین «ب ـ ۲» در شیر، تخممرغ، سبزیجات و گوشت بیچربی یافت میشود. ویتامین «ث» مدد بخش بافتها، استخوانها و دندانهاست و در میوههای ترش، گوجهفرنگی و کدوی خام وجود دارد.
ویتامینهای آ یا رتینول برای بهبود بینایی افراد در نور کم مثل شب و حفظ سلامتی سطح چشم، دفاع از بدن و سلامتی پوست است.
بر اثر کمبود این ویتامین فرد دچار ضخامت و خشک شدن قرنیه چشم میشود که به این بیماری گزروفتالمی(xerophthalmia) میگویند. اگر کمبود خیلی شدید شود فرد نابینا خواهد شد. ولی کمبود آن فرد را دچار شب کوری میکند.
ویتامین آ نقشی حیاتی در فعالیت سالم قلب و عروق بدن داشته و در تنظیم سالم فشار خون لازم است.
ویتامین آ در زخمهای پوست، جوشها و سایر عوارض پوستی چون دارویی، اثری درمانی داشته و کمبود آن موجب دیر درمان شدن زخم میشود.
ویتامین آ برای فعالیت مویرگها و حفظ جدار آنها لازم بوده و در عوارض قلبی عروقی یا خونریزیهای مغزی کمبود این ویتامین دیده میشود.
ویتامین آ در عوارض و صداهای گوش در دوران سالمندی موجب درمان و رفع آن عوارض شده و مصرف آن از به وجود آمدن این عوارض و صداهای مختلف در گوش جلوگیری مینماید.
ویتامین آ در جلوگیری از پیری زودرس و نگهداری سلولهای بدن و شادابی آنها تاثیر شایستهای دارد و امروز در درمانهای ژرونتولژی و جلوگیری از نابودی و مرگ اعضای بدن از ویتامین «آ» استفاده درمانی میشود.
ویتامین آ در بیماریهای دستگاه تنفسی و سلولهای مخاطی آن نقش درمانی داشته و کمبود آن موجب عوارض و آتروفی بافتهای مخاطی بینی میگردد.
ویتامین آ در دوران بیماریها و عفونتهای مختلف در بدن مقاومت بدن را زیاد و عوامل ضد بیماری و میکروب را تقویت مینماید و موجب رفع بیماری شده و به سلامت بدن کمک مینماید.
ویتامین آ در رشد و نمو تاثیر دارد و برای کودکان جزو ضروریات حیاتی میباشد که رشد و نمو آن به نحو شایستهای انجام پذیرد و موجب فعالیت و نشاط آنان میگردد.
ویتامین آ در زگیل یا دانههای پوستی موجب درمان شدن بوده و به نظر میرسد کمبود این ویتامین موجب بروز این دانهها و یا زگیل میشود.
۱٫ منابع ویتامین آ
روغن جگر ماهی، هویج (در هویج مادهای به نام کاروتن وجود دارد که بدن آن را تبدیل به ویتامین آ میکند).
جگر گوساله، جگر مرغ، جگر گاو، پنیر، زرده تخم مرغ، کره تازه، قلوه
و در سبزیجات بیش از همه “جعفری، کدو، اسفناج، کاهو،شاهی”
و در میوهجات بیش از همه «خربزه، گیلاس، موز، خرما، هلو، پرتقال» بیشتر از سایر مواد غذایی دارای ویتامین آ است.
ویتامین ث
ویتامین ث یا ال-آسکوربات ریز مغزی حیاتی برای گونههای پیشرفته پستانداران (انسان، میمونها و مانند اینها)، شمار اندکی از گونههای دیگر پستانداران (بهویژه خوکچه هندی و خفاشها)، تعدادی از گونههای پرندگان و برخی ماهیهاست. تقریباً بجز موارد که در بالا ذکر شد بقیه جانداران این ویتامین را در بدن خود میسازند.
در قرن نوزدهم و در جریان مبتلا شدن بسیاری از دریانوردان به بیماری اسکروی این دریانوردان چاره کار را در مصرف مرکبات دیدند و بالاخره در سال ۱۹۲۸ (میلادی) این ویتامین در میوه پرتقال کشف شد و اسید اسکوربیک نام گرفت. این ویتامین که از ویتامینهای محلول در آب است٬ در برابر حرارت و مواد قلیایی از بین میرود. این ویتامین در واکنشهای شیمیایی بدن یک حمل کننده الکترون است و از مهمترین آنتی اکسیدانها به شمار میرود.
مدلی از مولوکول ویتامین ث٬ سیاه کربن، سفید هیدروژن و قرمز خاکستری میباشد.
۱٫ فواید ویتامین ث
ویتامین ث به شکل گسترده به صورت قرص و پودر موجود است.
ویتامین ث آنتی اکسیدان است ٬ یعنی در جریان خون قرار گرفته و اثر شیمایی موادی که به بافتهای بدن آسیب میرسانند را خنثی میکند. این ویتامین موجب محافظت پوست در مقابل آثار مخرب اشعه ماورای بنفش نور خورشید میشود. همچنین این ویتامین به افزایش قدرت ایمنی بدن استحکام لثهها و دندانها کمک میکند. این ویتامین همچنین باعث ساخت کلاژن شده و در پیشگیری از بالارفتن کلسترول خون و ایجاد لختههای خونی در رگ مؤثر است.
اشاره شده است که این ویتامین برخلاف تفکر همگان کمکی در پیشگیری از بروز سرماخوردگی نمیکند و فقط طول دوره بیماری را کوتاه و به تخفیف عوارض آن کمک میکند. همچنین مصرف این ویتامین باعث جذب بهتر آهن در بدن میشود و به افرادی که دچار کمخونی هستند توصیه میگردد. ویتامین ث به عقیده برخی کارشناسان احتمال بروز سکته مغزی در افراد غیر سیگاری را تا ۳۰ درصد و در افراد سیگاری تا ۷۰درصد کاهش میدهد. به اعتقاد این محققان آنتی اکسیدانهایی مانند ویتامین ث احتمالا سلولها را از فشار اکسیدی که در سکته مغزی موثر هستند٬ حفظ میکند. البته به گفته دانشمندان ویتامین ث که از طریق مصرف طبیعی کسب شود ٬ اثرش بسیار بیشتر است.
همچنین در تحقیق دیگری دانشمندان مصرف این ویتامین را در تراکم استخوانی افراد موثر دانستهاند. در پژوهشی دیگر نیز گفته شده است که تزریق مقدار زیادی ویتامین ث به افرادی که دچار سرطان هستند باعث میشود که رشد سرطان در آنها را متوقف کند. این ویتامین میتواند زنجیرهای مخرب در درون سلول بیمار بوجود آورد. گفته شده که تزریق این ویتامین به موشهایی که دچار تومور بودند، اندازه تومورهای آنان را به نصف کاهش دادهاست. این ویتامین از اکسید شدن سلولهای چرب حاضر در غشاء سلولی توسط عوامل اکسید کننده جلوگیری میکند؛ با تداوم اکسید شدن سلولهای چرب و ایجاد تغییراتی در سلول و ماده ژنتیکی سلول باعث بروز برخی سرطانها میشود. محققان مصرف این ویتامین را به کسانی که از بیماریهای قلبی رنج میبرند نیز توصیه کردهاند. زیرا ویتامین ث باعث تسلم شریان شده و کمبود آن در بیماران قلبی همراه با خشکی و سفتی رگها میشود و باعث بوجود آمدن درد در این افراد میگردد.
۲٫ کمبود ویتامین ث
ویتامین ث مورد نیاز برای هر فرد سالم ۶۰ میلیگرم در روز توصیه شدهاست. اگر فردی به مدت یک ماه به میزان کمتر از حداقل مورد نیاز یک فرد این ویتامین را دریافت کند دچار عوارضی مانند بیماری اسکروی، خونریزی لثه و همچنین خشکی پوست و آثار خون مردگی در زیر آن میشود.
در پژوهشی دانشمندان به این نتیجه رسیدند که وجود چربی در غذا باعث میشود که ویتامین ث خاصیت ضد سرطانی خود را از دست بدهد. دانشمندان میگویند وقتی مخلوط از بزاق و مواد غذایی در معده با شیره آن مخلوط میشوند، ویتامین ث موجود در مواد غذایی میتواند رادیکالهای آزاد، یعنی همان موادی که سرطانزا هستند را از بین ببرد؛ رادیکالهای آزادی مانند نیتریت که در مواد غذایی آماده و کنسروی، مانند سوسیس و کالباس به مقدار زیاد وجود دارند. اما در یک تحقیق، هنگامی که مقدار بیشتری چربی به همین مخلوط غذایی اضافه شد، دیده شد که دیگر ویتامین ث نمیتواند این واکنش شیمیایی را انجام دهد.
۳٫ مصرف بیش از اندازه
معمولا اضافه این ویتامین از راه ادرار دفع میشود. اما مصرف خیلی زیاد آن باعث تکرر ادرار، سنگ کلیه و اسهال میشود. همچنین مصرف زیاد این ویتامین به صورت دارو باعث بروز اختلالات گوارشی، خطر ابتلا به سنگ اگزالات در مجاری ادراری و اعتیاد بدن به مقدار زیاد مصرف این دارو میشود.
۴٫ منابع حاوی ویتامین ث
مرکبات بهترین منابع ویتامین ث هستند.
بیشتر جانداران این ویتامین را خود میسازند اما جاندارن دیگری مثل انسان هستند که باید این ویتامین را در طول روز از موادی که مصرف میکنند بدست بیاورند. این ویتامین هم بصورت طبیعی در منابع گیاهی و جانوری موجود است و هم بصورت مصنوعی و قرص. منابعی که بیشترین مقادیر این ویتامین را در خود دارند عبارتند از: توت فرنگی، کلم بروکلی، گریپ فروت، گوجه فرنگی، انبه، لیمو، گل کلم، سیب زمینی، هندوانه، اسفناج، کلم، نارنگی و مرکبات، کیوی و دیگر میوهها و سبزیها، منابع گیاهی دارای ویتامین ث و جگر منبع حیوانی دارای ویتامین ث است. نگهداری طولانی مدت در یخچال، پختن، گرمای هوا، نور و دخانیات باعث از بین رفتن این ویتامین میشوند.
از این رو افراد سیگاری به این ویتامین نیاز بیشتری دارند. همچنین شیر مادر نیز دارای مقادیری از ویتامین ث میباشد و به همین جهت زنان باردار باید از مقدار بیشتری از این ویتامین مصرف کنند. همچنین میتوان این ویتامین را ۳ تا ۶ ماه در دمای زیر صفر نگهداری کرد اما پس از آن تجزیه میشود. همچنین در میان سبزیها ۲ سبزیهای تیره برگ ویتامین ث بیشتری دارند و جعفری شش تا هفت برابر سایر سبزیها دارای ویتامین ث میباشد.
دیدگاه های شما
نظرات برای این مطلب بسته شده است.
Sorry, the comment form is closed at this time.
به نکات زیر توجه کنید