تغذیه ورزشی نوجوانان
کلمات کلیدی ماشینی : نوجوان، تغذیه، تمرین، تغذیه ورزشی نوجوان، مسابقه، ورزشکار، بدن، مسابقه ورزشی،
جهت شرکت در مسابقات ورزشی و کسب آمادگی لازم همه تدابیر را اندیشیده اید. با هم تیمی های خود تمرینات سنگین را پشت سر گذاشته اید. راهنمایی های مربیان را به خاطر سپرده و لباس های مناسب را تهیه کرده اید. از لحاظ روحی نیز آماده اید. اما …! چگونه از مواد غذایی استفاده کنید تا انرژی
کافی کسب کنید؟
شما تنها کسی نیستید که به این موضوع می اندیشید. بسیاری از ورزشکاران نوجوان نیز نمی دانند چگونه با استفاده از تغذیه مناسب، همراه با تناسب، از نیروی بالقوه خود حداکثر استفاده را ببرند. همچنین با وجود مواد مختلف افزایش دهنده توانایی، انتخاب بهترین، مشکل است.
آسیب و در رفتگی شانه
آیا تا به حال به خاطر آسیب دیدگی مجبور به ترک تمرینات خود شده اید؟ آیا با شایع ترین آسیب های احتمالی در ورزش های رزمی آشنا هستید؟ اگر می خواهید اقدامات ضروری در پیشگیری و درمان آنها را بهتر مرور کنید
تمامی مربیان و هنرجویان رزمی کار یقیناً به این مطلب مهم اشراف دارند که دورماندن از آسیب دیدگی از مهمترین اقدامات لازم جهت تمرینات منظم بوده و از ایجاد و تکرار آن و به وجود آمدن وقفه در تمرینات جلوگیری می کند.
بنابراین شناخت شایع ترین موارد آسیب دیدگی و آشنائی مختصر با اقدامات لازم در حد امداد و پیشگیری از توسعه آسیب دیدگی در عضو مصدوم جزء اطلاعات لازمه و اساسی برای یک مربی و یک مبارز می باشد،
مصدومیت های سرشانه می تواند به علت وارد شدن نیروی غیرمستقیم به دست باشد، مخصوصاً در حالتی که دست بیش از حد باز شده و یا به طرف عقب بدن رفته و یا با به جلو آمدن قسمت انتهایی استخوان بازو در سرشانه به شکل اهرم عمل کند. زمانی که یک مبارز آزاد کار با قسمت نرمی مشت می خواهد به صورت حریف خود ضربه ای چرخشی وارد کند در حالی که آرنج کاملاً باز است، بر اثر برخورد دست به صورت حریف یا به بدن او بازو به جلو رانده شده و از حد عادی خود بیشتر باز می شود به این ترتیب یک فشار اهرمی به سرشانه وارد شده و می تواند عامل در رفتگی سرشانه شود.
گاهی نیز بر اثر وارد شدن ضربه به شکل مستقیم به وجه خلفی شانه، این مشکل به وجود می آید مانند زمانی که در مسابقه آزاد ضربه دورانی پای مهاجم ، با جا به جایی نادرست از طرف مدافع به کتف و زیربغل او وارد می شود و سر استخوان بازو از محل قرار گرفتن خود در شانه و کتف به بیرون و به طرف سینه و سرشانه رانده می شود.
