استقامت :فعالیت جسمی مداوم و طولانی که باعث بالا رفتن ضربان قلب و در نتیجه گردش خون بالا در بدن میگردد که این عمل رسیدن اکسیژن بیشتر به سلولهای عضلانی را دربردارد و در آخر عضلاتی که مکرر از اکسیژن استفاده کنند دارای یک استقامت خوب در برابر انجام امور محوله به آن را پیدا خواهند کرد. حالا باید دید چگونه و با چه تمریناتی به این استقامت بدنی برسیم . برای مثال: بالا رفتن از سربالایی و سراشیبی (تپه ، پله، کوه) دویدن دوهای 400 و 800 متر با یک سرعت مناسب یا پیاده روی با مسافتهای طولانی حداقل 2 تا 4 کیلومتر و یا میتوان از استقامت موضعی استفاده کرد مثل: دراز نشست ، شنا رفتن ، بارفیکس وغیره …. و در آخر باید در نظر داشت که استقامت به سن وسال ، جنسیت ، چاقی و لاغری بستگی دارد.
آمادگی جسمانی یعنی داشتن قلب، عروق خونی، ریه و عضلات سالمی که فرد بتواند کارها و وظایف اش را انجام داده و با شور و نشاط در فعالیتهای ورزشی و تفریحات سالم شرکت کند. تغذیه مناسب و کافی، نوع کار، میزان استراحت، نداشتن اضطراب و فشارهای عصبی بسیار با اهمیت بوده و نمی توان نقش آنها را در برنامه یک ورزشکار نادیده گرفت.
عوامل امادگی جسمانی
این موارددرآمادگی جسمانی ورزشکارمهم بوده درمهارتهای ورزشی آنان موثرمی باشد.
1-استقامت قلبی وریوی (توان هوازی )
توان هوازی یعنی جذب اکسیژن به مقدار کافی جهت فعالیت های طولانی، داشتن قلب قوی جهت رساندن خون کافی در هنگام فعالیت های سنگین و طولانی مدت
– دویدن که شامل دو سرعت (مسافت های کوتاه و با سرعت زیاد) ، دو استقامت (مسافت طولانی) و دویدن روی سطح شیب دار (افزایش قدرت بدنی مخصوصا عضلات پا) طناب زنی نیز تمرین مفیدی برای افزایش قدرت پا و قوی کردن مجاری تنفسی می باشد و مشابهت های نزدیکی با دویدن دارد.
– انجام حرکت شنا برای افزایش قدرت عضلات کتف ، بازو و مچ دست. استاد کیمورا از نامداران و مدال آوران ژاپن در چندین دوره مسابقات جودو در خاطرات خود بیان می کند که روزانه حدود دو هزار بار حرکت شنا را انجام می داد.
– عضلات شکم یکی از عضلات مهم بدن می باشد ، در صورتی که این عضلات قوی شوند بعنوان نیروی کمکی عضلات کمر بوده و فشار را از کمر می کاهند.
